“Reizen als vrouw alleen in India is smerig, chaotisch en gevaarlijk“, aldus een kleine greep uit mijn rugzak vol met vooroordelen over India. Maar hoe terecht zijn die vooroordelen eigenlijk? In dit blog deel ik mijn eerste indrukken van India. Hoe waren mijn eerste dagen, en hoe veranderde mijn beeld van dit land? Ik vertel je alles!

Luister hieronder voor meer details ook naar mijn podcast die ik, vlak na aankomst, hierover op nam. Of lees dit blog waarin ik deel over veiligheid als vrouw alleen in India en tips voor jouw soloreis als vrouw alleen naar India.

Waarom besloot ik als vrouw alleen door India te gaan reizen?

De afgelopen 4 maanden was ik in Nepal, de buurvrouw van India. In die reis kwam ik veel reizigers uit India tegen. Mannen, vrouwen, stellen, soloreizigers etc. 

Deze mensen hadden 1 ding met elkaar gemeen; ze waren dolenthousiast over India. Ik kreeg de ene na de andere tip en hoorde de meest lovende verhalen, zag de meest prachtige foto’s en toen ik me op een bepaald moment een vriendengroep bevond met alleen maar mensen uit India dacht ik: misschien is het een teken en moet ik ook eens naar India toe.

En zo besloot ik, ondanks mijn rugzak vol vooroordelen, tóch te gaan. Want als het écht zo erg zou zijn, kon ik altijd weer weg, toch?

Als vrouw alleen naar India- mijn strategie vooraf

Omdat ik het toch wel spannend vind door alle verhalen en vooroordelen koop ik vlak voor vertrek de meest onaantrekkelijke wijde broek ooit en een zo mogelijk nog onaantrekkelijker oversized t-shirt. Mét print van hindoegod Ganesha om in ieder geval punten te scoren bij de lokale bevolking.

Geholpen door moeder natuur met een kersverse koortslip stap ik in mijn meest onaantrekkelijke versie ever het vliegtuig in. 

Op naar het vieze, smerige en gevaarlijke India!

Mijn aankomst in Delhi: verwachtingen vs realiteit

Als ik 1 uur en 10 minuten later het vliegtuig uitstap in Delhi zet ik me schrap voor wat ik aan zal treffen.

In afwachting van vieze, stinkende en gevaarlijke mannen die mij als wilde dieren kwijlend aanstaren en me elk moment kunnen bespringen beweeg ik me de luchthaven voort. Op mijn hoede, alsof ik door een spannende film loop.

Maar niks blijkt minder waar. 

Niemand wil met me op de foto en er is geen enkele vieze, stinkende of gevaarlijke man te bekennen. En het staren; het is me eigenlijk niet eens opgevallen.

Misschien komt het door mijn inmiddels vuurrode koortslip of door mijn uitstraling die allesbehalve toegankelijk is, maar er blijkt weinig spannends aan de hand te zijn. 

Reizen als vrouw alleen naar India: ik neem je even mee in mijn eerste indrukken

delhi is eerlijk gezegd net Schiphol

Wanneer ik de luchthaven doorloop besef ik me dat India veel moderner is dan ik dacht. Ik zie de grote bekende kledingmerken, maak kennis met de hindi- versie van de “mind your step” rolband en ik word herenigd met de grote gele M. Waar in Nepal de lopende band een band is waar je zelf met je bak langs loopt (serieus waar!), is dat hier gewoon de lopende band die wij ook kennen. Wat een luxe!

Lokale Indische simkaart en kennismaking met het voordring-protocol 

Op naar de balie van Airtel; een lokale Indiase simkaart. Na de kennismaking met het Indische rij-protocol (gewoon je beurt pakken wanneer dat kan) ontdek ik dat India super modern is op het gebied van mobiel internet. Voor 5eu kan ik een maand lang onbeperkt internet en bellen. Say whattt?

als vrouw alleen de straten van India op

Zodra ik de aankomsthal verlaat, ben ik opnieuw op mijn hoede. Als vrouw alleen het openbare leven van India in- is dat wel veilig? Uit voorzorg zet ik mijn koptelefoon met noise cancelling aan, zodat ik iedereen ongegeneerd en zonder schuldgevoel kan negeren. Verbazingwekkend genoeg is er slechts 1 iemand die vraagt of ik een taxi wil. En die hoor ik trouwens gewoon door de noise cancelling heen. Werkelijk alles is anders dan ik verwacht had.

De straten van Delhi

Ik word opgehaald door een vriend die ik in Pokhara ontmoet heb en maak vanuit de auto kennis met de straten van Delhi. Hier ben ik opnieuw verbaasd. Ik zie brede straten met groene bomen, het is rustig op de weg en de wegen zijn geasfalteerd. Na maandenlang Nepal is ook dat weer modern!

Bermen vol bedelende kinderen & daklozen langs de weg in Delhi

Om even realistisch te blijven: in de berm van die brede straten met bomen stikt het wel van de daklozen. Kinderen, volwassenen, bejaarden. Voor ieder stoplicht rennen kleine kinderen met hun handjes omhoog naar je autoraam. Sommige doen acrobatische kunstjes, dansjes en ze trekken allemaal hun meest zielige gezicht: alles wordt uit de kast gehaald om jou te overtuigen geld te geven. 

Onder het toeziend oog van de ouders die vanuit de berm, liefst met baby in de armen, ook nog een poging doen op jouw schuldgevoel in te spelen.

Bedelende kinderen als verdienmodel

Terwijl ik me afvraag waarom je in hemelsnaam zoveel kinderen hebt als je op straat woont, legt mijn lokale vriend uit dat bedelaars andersom denken. Bedelende kinderen leveren geld op, vooral wanneer ze klein en schattig zijn. Het krijgen van kinderen is voor hen dus eigenlijk een soort verdienmodel. Ze vergeten alleen dat een kind ook veel geld kost. 

De kracht van geloofsovertuigingen, opvoeding en programmering

Aangezien families generaties lang op straat leven, is dit hun perceptie van normaal. Waarschijnlijk gaan deze kinderen hetzelfde doen. Dit toont maar weer eens de kracht van geloofsovertuigingen, opvoeding en programmering aan. Ik schreef er in Nepal ook wat over in dit blog. Nadat ik ’s avonds in mijn hotelkamer met airco en netflix arriveer, kom ik tot de conclusie dat het in India overduidelijk ook 2023 is.

De andere kant van Delhi: hoe zou dat zijn?

Hoewel ik blij verrast ben met mijn indrukken van Delhi so far, ben ik ook nieuwsgierig naar “die andere kant van Delhi” (de Delhi-belly achterwege gelaten). 

Een toer door Oud Delhi

Daarom doe ik de volgende dag een tour door oud- delhi. Het “vieze, smerige en gevaarlijke” Delhi zoals je dat ziet op televisie.

Ik kies voor een wandeltour bij Salaam Baalak Trust, een stichting die dakloze kinderen van de straat haalt. De tour wordt begeleid door een voormalig bewoner van de opvang die zijn verhaal straat deelt en je meeneemt door de oude straten van Delhi.

Ook hier zijn mijn indrukken een mix van verbazing en verwondering. Ja, de stad is druk en chaotisch, maar het is ook een ware smeltkroes van verschillende culturen en religies. 

Het is als een reis door de tijd langs oude kleurrijke huizen en geurige straten vol specerijen, kruiden en wierook. Straten waar os en wagens zich een weg banen door het chaotische non-stop toeterende verkeer met tuk-tuks, scooters, fietsers, riksja’s, koeien en wandelaars die dwars door elkaar heen lijken te gaan.  

Is Oud Delhi dan een cultuurshock waard?

Nee helaas, toch blijft de verwachte cultuurshock ook in Oud Delhi uit. Ja, mensen proberen continu van alles aan je te verkopen, er zijn veel bedelaars en er is heel veel herrie. Maar ik had het erger verwacht. Wat me opvalt is dat zelfs het straatleven in Delhi met zijn tijd meegaat. Zo zijn er transgender bedelaars en loopt vrijwel iedere dakloze met een smartphone in zijn hand. En hoe gevaarlijk is het als vrouw alleen in Oud Delhi? Lastig te zeggen; ik was hier met een tour. Ik heb me als vrouw alleen so far geen seconde onveilig gevoeld in mijn eerste dagen India.

Zuid delhi is perfect voor vrouwen die alleen door india reizen

Om mijn weekend Delhi af te sluiten blijf ik mijn laatste dag in het moderne, dure en hippe Zuid-Delhi. Ik bezoek o.a. een totaal verlaten park op zondagochtend in de wijk Hauz Khas.

Een park waar meer apen dan mensen zijn en waar zingende vogels de boventoon voeren. Ongelooflijk toch, op slechts een paar kilometer afstand van de chaos van gisteren?

Deze wijk is trouwens geweldig. Een absolute aanrader wanneer je als vrouw alleen door India reist, want het voelt super veilig. Ik zie vrouwen in hemdjes, korte rokjes en jurkjes. Het is net het normale leven hier 😉

Delhi is een metropool vol contrasten

Delhi is een metropool vol contrasten. Werkelijk alle aspecten van het leven zijn hier te vinden en vinden tegelijkertijd en door elkaar heen plaats. De duurste auto’s ter wereld die dwars door sloppenwijken rijden, bedelaars met smartphones, uitgestorven stadsparken op een paar km afstand van chaotische straten waar je over de hoofden heen moet stappen (nou ja, bij wijze van spreken dan).

Het is alsof alle contrasten samen komen op deze plek. Een representatie van alle polariteiten in dit universum.  Zo voelt Delhi voor mij. 

Reizen als vrouw alleen naar India: hoe smerig, chaotisch en gevaarlijk is dat nou écht?

Misschien komt het omdat ik al lange tijd door Azië reis en gewend ben aan de Aziatische chaos, of misschien waren mijn vooroordelen zelfs te groot voor India, I don’t know.  

Maar tot nu toe vind ik India fantastisch. 

Ik ben er wel van overtuigd dat alles perceptie is en dat het daarmee moeilijk is om een algemeen antwoord te geven. Ik kan alleen vertellen hoe ik het ervaar.

Wat mij opvalt, is dat India in veel opzichten moderner is dan ik had verwacht. Ja, sommige dingen zijn traditioneel, armoedig en ouderwets, maar er zijn tegelijkertijd ook tal van moderne voorzieningen. Nogmaals; je vindt hier alle contrasten. Straten vol oude ambachten, maar ook high-tech voorzieningen.

Mijn conclusie is dat India alle contrasten representeert; zowel het donker, als het licht. Aangezien hier zoveel mensen wonen, zijn er natuurlijk ook in aantallen meer mensen die je misschien liever niet tegen komt, die lastig of irritant zijn of die je op willen lichten.

En ja, er zijn hier plekken die je beter kan vermijden en dat kan je beter serieus nemen. Zeker als je als vrouw alleen naar India reist. Maar eerlijk gezegd zijn er ook plekken in Rotterdam die ik liever vermijd ’s avonds alleen in het donker.

Herken jij je in mijn vooroordelen over India?

Laat het weten in de comments!

Wil jij jouw reis door India verdiepen?